Stem wijzer
read more

Stem wijzer

Maak je geen zorgen. Ik ga je geen stemadvies geven. Je niet proberen over te halen op dezelfde partij te stemmen als waarop ikzelf ga stemmen. Maar ik wil je meenemen in mijn gedachten over gewetensvol stemmen. En de veel gestelde vraag of je als Christen op een seculiere partij kunt stemmen. Het Nederland Dagblad schreef onlangs: “Kerkgaande christenen waaieren uit over het hele politieke spectrum”.

Perspectief?!
read more

Perspectief?!

Twee maanden geleden schreef ik een stukje over vaccinatie, complotdenkers en de overheid. Ik sta nog steeds achter datgene wat ik toen schreef. Maar toch is er iets veranderd.

In mijn stukje verdedigde ik het overheidsbeleid. Maar, nu twee maanden later, lukt me dat steeds minder goed. Een verschil met toen is dat ons bedrijf inmiddels al weer twee maanden gesloten is. Althans, deels. Onze reparatieafdeling mag doorgaan en we kunnen online nog wel wat verkoop genereren. En voor de zakelijke markt mogen we op afspraak werken.

Deze gedeeltelijke sluiting heeft mijn denken beïnvloed. Ik kan me nu meer inleven in de situatie van ondernemers waarvan hun winkel, café of restaurant helemaal gesloten is. Wat dit met je doet zal voor de één anders zijn dan voor de ander. Sommigen hebben misschien een flinke spaarpot, maar lang niet iedereen. En ja, de overheid injecteert veel geld in de economie door de steun. Maar ik ken vele kleine ondernemers die om allerlei redenen buiten de boot vallen. En vergeet het mentale deel ook niet.

Toch is dat niet het enige wat de verandering in mijn gedachten heeft veroorzaakt.

Duivels!
read more

Duivels!

Ongeveer een jaar geleden schreef ik een stukje over de toen op handen zijnde scheuring in een lokale kerkgemeenschap. Een gemeenschap waar ik lang deelgenoot van was. Het artikel maakte veel los, het werd meer dan vijfduizend keer gelezen. Het risico van zulke lezersaantallen is dat de lat voor het schrijven hoog komt te liggen. Het moet wel ergens over gaan, anders wordt het niet gelezen. Misschien is het de ondernemer in mij, die zo denkt. Maar voor een blog als deze zou ik niet zo moeten denken. Het is mijn uitlaatklep en wie mee wil lezen is welkom.

De kogel (is) door de kerk
read more

De kogel (is) door de kerk

Vorig weekend besloot de synode (landelijke vergadering) van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt dat vrouwen definitief alle taken in de kerken mogen vervullen, ook die van predikant, ouderling en diaken. Definitief, omdat dit in 2017 al was besloten, maar er nog tijd was om bezwaar te maken.

Als je dit leest als niet-insider kan ik me voorstellen dat je denkt “waar gáát dit over?”. Hoe hopeloos lopen jullie achter? Dat snap ik. Maar als je als kerken trouw wilt zijn aan de Bijbel, is het nog niet zo makkelijk om hier zomaar je goedkeuring aan te geven. Het niet toelaten tot deze taken (ambten genoemd) is nooit het achterstellen van de vrouw geweest, maar gezien als gehoorzaamheid aan de Bijbel, die wij Christenen als Gods Woord beschouwen.

Walhalla
read more

Walhalla

Afgelopen zondag heb ik het boek ‘Stel je de hemel eens voor’ uitgelezen. Ik kocht het boek naar aanleiding van een preek van Jan Meijer op 8 maart in de Maranathakerk. Een preek op de laatste reguliere zondag dat we nog naar de kerk toe konden…

Een eerlijke vraag die ik mezelf en mijn vrouw Hannah laatst stelde was, wat we nu eigenlijk missen, nu we niet meer naar de kerkdienst toe kunnen. Onze gezamenlijke conclusie was: het samen zingen met de gemeente. De Bijbelse boodschap tot je nemen via je smart-tv is een prima alternatief. Sterker nog, voor mijn vrouw is dit beter te behappen. Ze kan zich dan veel beter concentreren dan in een kerkzaal. Maar het samen met honderden broers en zussen zingen, dat missen we vooral. Of dat nu begeleid wordt door een band of een orgel, het is een bijzonder gevoel om met zovelen te zingen voor de Koning.

Van de geloofsvoeding, geloofsbeleving en het uitdragen daarvan is de kerkdienst maar een klein stukje van een veel grotere taart. Zouden we de kerkdiensten wat overschat hebben de laatste jaren? Zit het niet veel meer in andere dingen? Het volgen van Jezus is zoveel meer dan wekelijks aanschuiven in een kerkbank.

Er is een beetje een karikatuur ontstaan over het zingen in de hemel. Alsof we daar tot in de eeuwigheid alleen maar aan het zingen zijn. Wat als je niet zo van zingen houdt, heb je dan pech? Of zouden ze daarboven het luisterlied inmiddels ook hebben ontdekt…

Samen onderweg (4/4)
read more

Samen onderweg (4/4)

Dit is de vierde en laatste blog in een serie van vier naar aanleiding van de kerkscheuring in de Noorderkerk te Spakenburg.

Naar aanleiding van een recente preek van onze voorganger Jan Meijer kocht ik het boek Stel je de hemel eens voor van John Burke. Ik heb het boek nog niet uitgelezen. Ben pas bij hoofdstuk twee, maar vind het nu al een fascinerend boek.

In Stel je de hemel eens voor vergelijkt John Burke meer dan honderd aangrijpende verslagen van bijna-dood ervaringen met wat de Bijbel als antwoord geeft op onze meest indringende vragen over het leven na de dood: Zal ik daar mezelf zijn? Zal ik daar vrienden en geliefden terugzien? De schrijver laat zien hoe de meest voorkomende ervaringen steeds weer wijzen op het prachtig mooie beeld dat de Bijbel laat zien ten aanzien van het leven na de dood.

Juist als je sceptisch bent of helemaal niet gelooft, is dit boek een aanrader. Het is niet geschreven om te overtuigen, maar om je zelf na te laten denken en je conclusies te trekken.

Naar aanleiding van mijn recente schrijfsels zag ik een prachtige reactie op facebook voorbijkomen. Johnny van de Geest schreef: “Mijn dochter van 9 stelde mij de vraag waarom er zoveel kerksoorten zijn, als de eindbestemming toch hetzelfde is. Het is precies zoals in Johannes 14 staat.”

Barsten en scheuren, geheeld en gebroken - een nawoord (3/4)
read more

Barsten en scheuren, geheeld en gebroken - een nawoord (3/4)

Dit is de derde blog in een serie van vier naar aanleiding van de kerkscheuring in de Noorderkerk te Spakenburg.

Mijn stukjes van 30 december en 9 maart hebben veel losgemaakt. Vooral kreeg ik massaal instemming, ook enkele kritische reacties. En dat is goed. Ik wil niet suggereren dat alleen ik de wijsheid in pacht heb. Ds. Haitse Sj. Wiersma heeft op de site van de nieuwe gemeente een reactie geschreven naar aanleiding van mijn stukjes. Hij heeft de link ook onder mijn post op Facebook gezet. Ook onderaan dit artikeltje staat de link.