Het zijn de donkere dagen voor Kerst. Dat zeggen we elk jaar en het klopt ook. De dagen zijn kort, de avonden lang, en ergens voelen veel mensen dat ook vanbinnen. Tegelijk doen we er van alles aan om het lichter te maken. Lampjes in tuinen en bomen. Kaarsen op tafel. Muziek op de radio die we al herkennen voordat het nummer echt begint. Mariah Carey, Wham, Chris Rea en noem maar op. Het is gezellig. En dat is goed. We zoeken warmte. Nabijheid. Iets wat het donker doorbreekt.
Ik heb getwijfeld of ik hier wel over moest schrijven. Ik ben zelf lid van de NGK, een ander kerkverband. Tegelijk heb ik naaste familie in de Christelijke Gereformeerde Kerken, de CGK. Ik hoor de geluiden en lees er veel over. Het raakt me omdat een kerkscheuring nooit alleen het probleem van de ander is. Het raakt de kerk van Jezus Christus als geheel.
- ...maar hoe eerlijk durf ik zelf te zijn?
- Dwaalleraar! Of iemand die eerlijk durft te zijn?
- Hemelse Gerechtigheid: Voor Gods troon – en toch niet gered?
- Verkiezingen: Hoop boven wantrouwen
- Waarom ik hoop op het herstel van allen
- Hemelse Gerechtigheid: Roeping of uitverkiezing?
- Mart Hoogkamer: In de naam van Jezus?