Het is Pasen. Het is Goede Vrijdag geweest. The Passion is weer uitgezonden, afgelopen donderdag, dat inmiddels tot een traditie behoort. Mooi hoor, zo’n muzikaal evenement op televisie. De bekendheid van het Paasverhaal in het publieke domein is erdoor gegroeid. Al is het ook een beetje vreemd: miljoenen mensen beleven een verhaal mee waarvan ze diep van binnen denken dat het niet waar is.
“Als iemands werk verbrandt, zal hij de gevolgen dragen; hijzelf zal echter worden gered, maar door het vuur heen.” 1 Korinthiërs 3:15 (NBV21)
Theoloog Reinier Sonneveld stelt in zijn boek Het einde van de Hel dat de hel niet eeuwig hoeft te zijn en dat ook de vroege kerk openstond voor de gedachte dat uiteindelijk iedereen gered kan worden. Reinier Sonneveld is inmiddels overtuigd universalist (iemand die gelooft dat uiteindelijk iedereen wordt gered) en daarin redelijk stellig, blijkt uit zijn boek. En dat roept reacties op, zowel instemming als felle kritiek. Toch vind ik het moedig dat hij dit thema bespreekt. Want is dat niet wat geloof ook mag zijn? Een zoektocht, een worsteling met grote vragen, zonder angst om direct als dwaalleraar te worden weggezet? Want ook die worsteling komt in het boek op een oprechte manier naar voren.