Een van de manieren om mijn moeder te blijven herinneren, is het delen van het verhaal dat ik twee jaar na haar overlijden schreef. Ik publiceerde dit verhaal voor het eerst op 25 januari 2014, tien jaar na haar overlijden. In 2019 herschreef ik het verhaal en voegde ik een inleiding toe, waarna ik het als een nieuwe blog plaatste op 24 januari 2019. Sindsdien heb ik het verhaal vaker gedeeld via Facebook.

“Geloven is geen welvaartsevangelie of een garantie op goede gezondheid.”

Nu is het 25 januari 2025. Precies 21 jaar geleden, op 25 januari 2004, overleed mijn moeder, Jannie Koelewijn, aan de gevolgen van kanker. Ze werd op 3 januari 2004 nog vijftig jaar. Nu, op deze bijzondere dag, heb ik geprobeerd om het verhaal nog wat leesbaarder te maken binnen de oorspronkelijke blogpost. Niet om de essentie te veranderen. Het is gebeurd zoals het is gebeurd. Dit verhaal is een eerbetoon aan haar, haar geloof, haar kracht, en alles wat ze voor mij betekend heeft. En niet in de laatste plaats een eerbetoon aan de Heer.

Geloven in God is geen welvaartsevangelie of een garantie op goede gezondheid. Ja, ik vraag dagelijks om Gods bescherming voor mijn gezin en mij en bid vaak het gebed van Jabes. Maar God die je draagt door zo’n periode heen, is zo bijzonder om mee te maken. Bij geloofstwijfel lees ik soms zelf dit In Memoriam terug, om het weer in herinnering te brengen.